پشت پردهء دلم

احمدی نژاد......رجایی.

vakily — Wed, 03 May 2006 16:12:18 GMT

چند روزی بود که میخواستم بنویسم اما شلوغی سرم البته نه از نظر مو بلکه از نظر کارهام اجازه نمیداد اما الان از تو نمایشگاه میتونم غنی سازی وبلاگی کنم.راسشو بخواید یه فکری یه ذره ولوولک به جونم انداخته.این فکر از زمانی شروع شد که احمدی نژاد رییس جمهور مردمی ایران(بقیه رييس جمهوراي ايران رو ملائک رای دادند) اجازه ورود خانمها به ورزشگاه ها رو داد.

۱۹ خرداد سال 1384 وقتي صبح از خواب بیدار شدم،تو فکرم ایده های مختلف کاندیداهای ریاست جمهوری موج میزد.ایده هایی نظیر دولت اقتدار و هوای پاک و زندگی خوب برازنده ایرانی و ایران برای همه ایرانیان و دولت عدالت ومهرورز .اما اون شعاری برنده شد که خودشو بیشتر شبیه شهید رجایی معرفی کرده بود.شعاری که چهار محور عدالت و مهرورزی و...بقیه چیزا رو شامل میشد.نكته قابل توجه اين بود كه واقعا هم مردم همانند رجايي باهش برخورد ميكردند.البته اينم از شگردهاي تبليغاتي بود که دست همه تئوريسنها ي تبليغات رو از پشت بست.اين تبليغ اسمش سينه به سينه بود.

ارديبهشت ماه سال 1385 وقتي رييس جمهور عدالت محور ما جو گير شد و گفت خانمها هم مثل آقايان بروند استاديوم ياد شهيد رجايي افتادم.با آشنايي كه با همسر شهيد رجايي داشتم يواشكي يه زنگ كوچولو بهش زدم.از بس دلش از دست اين رييس دولت مهرورز پر بود،دلم ميخواست تلفن رو قطع كنم اما چه كنم كه ما ها گوش شنوا مون خيلي گندس.

خودمونيم اگه شهيد رجايي الان توسط.....ترور نشده بود اين حرفا رو قبول ميكرد.اصلا كاري به فمنيست و يا ورود خانمها به اماكن ورزشي ندارم.نميدونم تا حالا به يه چنين جاهايي رفتيد يا نه.مطئن باشيد 99 درصد اين آدمايي كه ميرند تماشا، اگه تيمشون ببره ويا ببازه كارهايي ميكنند كه بيا و ببين.حتما آمار تلفات مالي بعد از بازي به اتوبوس ها رو شنيديد.خودمونيم نميشه تصور كرد كه چه بلايي سر دخترا مياد. ولي اين سوال رو از آقایان كه بر صندلي دولت تكيه زده اند دارم.آيا حاضرند همسر ويا دختر خودشونم به استاديوم آزادي اونم سر بازي پرسپوليس و استقلال ببرند؟ ايا همسر ويا دختر آقاي احمدي نژ‍اد و یا دكتر الهام و حتي آقاي زريبافان كه فعلا همه كارس اين اجازه روميدهند؟ اگه آره كه....

به هر حال نميدونم كه اين كارا رو براي چي ميكنه.اين آقايي كه دم از اعتقادات و دين و خدا و پيغمبر ميزنه ديگه چرا؟ ميدونيد يه استراتژي هست كه ميگه اگه از درون خود زني كني ديگه كسي از بيرون نميزندتون.به نظر من ايشون ميخواد با اين كارش بگه ديديد من اين اجازه اي كه حتي دولت خاتمي جراتش رو نداشت دادم و اين كار روكردم،اما علما و بقيه نگذاشتند.به هر حال راي دوم خرداداي ها هم بايد يه طرفي بره ديگه.از طرفي ميشه همين الان يه آمار گرفت و درصد پايين اومدن آمار موافقان پرزيدنت رو پرسيد.دست كم تا 10 درصد پايين اومده.

به من چه.من و تو و خيلي هاي ديگه موشيم.اونم از نوع سفيد آزمايشگاهيش.هر چها سال يك بار يكي يه آمپولي بهمون ميزنه و ديگه هيچي ميره تا چها سال بعد كه دوباره براي آزمايش از قفس درمون بيارن و تا براي آمپول بعدي بخوايم آماده شديم يه نفسي بكشيم.

تا بعد ....... البته اگه تو زندان نبودم.

این شعرم اون زمانا قشنگ بود احمدی نژاد رجایی دیگر است حمایتش حمایت رهبر است.

راسي اين عکس جالبه.شما ها در مورد اين بچه چي فكر ميكنيد.

ذوالقرنین چه کسی است ؟

vakily — Sat, 22 Apr 2006 13:52:18 GMT

ذوالقرنین چه کسی است؟؟؟

کلمه ذوالقرنین نام شخصی است که در قرآن و در سوره کهف از آیه 83 تا 110 نام برده شده است .

ذوالقرنین به معنای دو قرن است که برخی معتقدند که این نامگذاری به دلیل آن است که به شرق و غرب عالم رسیده است.عرب از آن به دو شاخ آفتاب تعبیر نموده است و بعضی میگویند که در دو طرف سر وی برآمدگی مخصوصی بوده و سر انجام عده ای بر این عقیده اند که تاج مخصوص او دارای دو شاخک بوده است.

اما قرآن ذوالقرنین را شخصی نامیده است که بنا بر درخواست قومی سدی ازآهن و مس جهت جلوگیری از هجوم بیگانگان برای آنان میسازد.

به طور کلی سه نظریه در مورد این شخص وجود دارد.در نظر اول عده ای اعتقاد دارند که وی اسکندر مقدونی است و وی را اسکندر ذوالقرنین مینامند. این نظریه را ابو علی سینا در کتاب "دار الشفاء"خود بیان نموده است.دومین نظریه مربوط میشود به ابن هشام در کتاب"تاریخ سیره" و ابوریحان بیرونی در" الاثار الباقیه" که این دو نفر ذوالقرنین را از پادشاهان یمن میدانستند . در نهایت سومین و معتبرترین نظریه مربوط میشود به ابوالکلام آزاد،وزیر فرهنگ معاصر هند در کتاب "ذوالقرنین" که این شخص را کورش کبیر پادشاه ایران نامیده است.

در مورد اینکه ذوالقرنین همان کوروش پادشاه ایران است سه دلیل محکم وجود دارد که در ذیل به آنها اشاره میشود.

1- در نزدیکی شهر استخر مجسمه ای از کوروش هخامنشی کشف شد تقریبا به قامت یک انسان که تاجی بر سر داشت و برروی تاج دو شاخ همانند شاخهای یک قوچ دیده میشد.

2- در قرآن امده است که ذوالقرنین از شرق خورشیدی را بر قومی طلوع کرده میبیند که سایبانی ندارند و کوروش نیز در سفر سوم خو.د به شمال میرود و برای مقابله با اقوام وحشی سدی آهنین ایجاد میکند که هنوز هم این دیوار اهنین در کوه های قفقاز وجود دارد و این در حالیست که قرآن این سد را ظهور منجی عالم بشریت پایدار میداند.

3- اما آخرین دلیلی که اثبات بر ذوالقرنین بودن کوروش دارد این است که قران وی را پیامبر نمینامد بلکه وی را پادشاهی عادل و با صفات خوب میداند.این در حالیست که تاریخ به شهادت همگان و حتی مورخان یونانی از کوروش به نیکی یاد میکنند که بیانیه حقوق بشر وی نیز بیانگر همین مدعاست.

پس با وجود این عدله ذوالقرنین که در قرآن از آن نام برده شده است کسی نیست جز کوروش کبیر پادشاه عادل ایران زمین.

یاد یاران

vakily — Tue, 07 Mar 2006 09:26:18 GMT

دل تنگی آدما انواع مختلفی داره.

یه نوعش از دست زن و بچه و دوست و رفیق و شریکه.

یه نوعش که نسبتا حاده از دست زمونه و نعوذ بالله خداست.البته باید بگم این نوع بیشتر در آدمای بی ظرفیت دیده میشود.

اما هنوز نوع دلتنگی منو هیچ احدی نتونسته تشخیص بده.بگی نگی خودم یه سر نخایی ازش بدست اوردم که برمیگرده به تاریخ 14 آذر ماه سال جاری و سقوط و کشته شدن عده زیادی از برادرام.لفظ برادر رو از بابت حزب اللهی بودن نمیگم.بعضی از اونا یه جورایی برادران من بودن.

چند روز پیش که داشتم عکساشونو تو خبرگزاری میدیدم اکوان تهدیدم کرد که اگه یه دفعه دیگه این کارو بکنم،عکسارو پاک میکنه.آخه با هر بار دیدن عکسا واقعا بهم میریزم.

به هر حال،حدود 100 روز از پرکشیدن دوستان خیلی از ماها میگذره.100 روزی که شاید تو اون زندگی خیلی از ماها متحول شده باشه. 100 روزی که تو اون هم محرم بود و هم تحویل سال و سال نو هست.نمیدونم اگه این ماجرا به خاطر شرایط عرفی زمانه از اذهان خیلی ها پاک شده ، مارو هم شامل میشه یا نه.

چند روز پیش به نماینده ولی فقیه و رییس عقیدتی سیاسی ارتش که برای بازدید از خبرگزاری موج اومده بود گفتم:پرونده این ماجرا بسته شد، آیا شما کاری کردید.جوابی داد که گریه تو چشمم جمع شد.بهم گفت: چند روز قبل از این ماجرا به صورت کتبی به فرماندهی ارتش گفتم که حاضر به پرداخت وجه بلیط سفر این رده نظامی و خبرنگاران با هواپیمای معمولی و ملی به مانورهستیم،اما به صورت مکتوب پاسخ داده شد که باید با هواپیمای نظامی و یا دو دستگاه اتوبوس اعزام شوند.(اگر کسی این حرفها به مذاقش بد اومد میتونم نوار مصاحبه رو در اختیارش بذارم)

یعنی دور از جون شما،مثل گوسفنهایی هستیم که برای قربانی کردن جلوی موتور سوارشون میکنند و آنقدر ارزش نداریم که رده های بالای نظامی برای عذر خواهی حاضر شوند.

نمیدونم چه جوری بگم دلم براتون تنگ شده.برای خنده هاتون،اذیتاتون و خبرنوشتن و عکس گرفتناتون.

برای تو صادق،علیرضا،حسن و....

آسمان زیر بال تو بود

چون شد ای دل که خاکسار شدی؟

سر به خورشید داشتی و دریغ

زیر پای ابر،غبار شدی.

ترسم ای دل نشین دیرینه

سرگذشت تو هم زیاد رود

آرزومند را غم جان نیست

آه اگر آرزو هم به باد رود

تيغ عدالت بر گردن محرومين و سفره برای نورچشمي‌ها

vakily — Wed, 01 Mar 2006 08:21:18 GMT

اين روزها از جمله واژه‌هاي متداول ادبيات سياسي و ايران، واژه‌هاي «خودي» و «غيرخودي» است. اين واژه‌ها در جاي خود، بار معنايي خاصي را از لحاظ ارزش‌هاي انقلابي و اسلامي به همراه دارند، اما مفهوم مورد نظر اين نوشتار، تفسير به رأيي است كه وراي بينش ها و برداشت هاي معمولي از اين كلمات، صورت پذيرفته است.

در قاموس رفتاري مسئولان كه در هر دو جناح سياسي كشور هم وجود دارند و هر كدام زماني در مسند قدرت سياسي و قانونگذاري و اجرايي قرار ‌گرفته اند، کساني که در عرصه‌هاي سياسي، اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي، مشمول قوانين و ضوابط و به تعبير سياسي‌تر «غير جناح خودي» به شمار مي‌روند، مردم هستند و در مقابل، اشخاص مبراي از اشتباه و«جناح خودي ها» كه حك و اصلاح قوانين عملا در يد قدرت آنهاست، قرار دارند. اين دوگانگي در برخورد، نمونه‌هاي مختلفي را در طول ساليان برقراري جمهوري اسلامي، به منصه ظهور رسانده است كه در هر بار، جناح‌هاي سياسي و اشخاص مزبور با سوء استفاده از موقعيت قانوني خويش، مصونيت‌هايي براي خود تعبيه كرده و يا با تفاسير مصلحت‌مآبانه و توجيه‌گراي قوانين، صورت مسئله را حذف كرده و از بين برده‌اند.

در برخی اخبار آمده است که دولت چين براي مبارزه با مفاسد اقتصادي، بسياري از مديران ارشد خود را بركنار، زنداني و مجازات كرده است. رژيم غاصب اسرائيل نيز چندي پيش نسبت به فعاليتهاي اقتصادي آريل شارون و فرزندش واکنش نشان داده و پس از انجام تحقيقات با آنها برخورد کرده و پسر شارون را دستگير و زنداني نموده است. پرسش اصلي اين است؛ آيا مقامات جمهوري اسلامي در طول اين 28 سال، مرتکب هيچ تخلفي نشده و پاي آنها نلغزيده است؟ بدون شك پاسخ اين سؤال منفي است، چرا كه بنا بر گزارش‌هاي منتشره از طرف سازمان‌هاي بازرسي حكومتي و هشدارها و اقدامات رهبري در تشكيل ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادي و مقابله با جرايم حکومتي ، سوءمديريت و كج‌روي‌هاي مسئولان، يكي از عوامل مهم بسياري از مفاسد و عقب‌ماندگي‌ها و انحراف از مسيرهاست، پس حال كه قصه اينگونه است، کجاست نشانه و قرينه‌اي که از برخورد قاطع قانون با چنين مقاماتي حکايت کند؟

در حال حاضر بيش از چهار هزار نفر مشمول اشد مجازات و مفسد في الارض هستند که احكام اعدام آنان بدون اجرا مانده و يك به يك بنا به دلايل مختلف، مشمول تخفيف مجازات و يا آزاد مي‌شوند. چندي پيش عده‌اي از مسئولان ارشد صنعت كشور به جرم واردات غيرمجاز كالا به پرداخت جريمه نقدي و حبس تعليقي محكوم شدند (بخوانيد به اشد مجازات رسيدند)؛ اتهام برخي مقامات و مسئولان ارشد وزارت راه و فرودگاه امام خميني(ره) كه هزينه‌اي چند ميلياردي را به بيت المال تحميل کرده و بر باد داده بودند، تنها در حد چند اعتراض و محكوم كردن پايان يافته و به فراموشي سپرده مي شود. پرونده‌هايي از اين قبيل كه ردپاي برخي مسئولان ريز و درشت در آنها به چشم مي‌خورد، بسيار است. پرونده شهرام جزايري و مرتبطانش ـ كه اكثرا از مقامات شناخته شده بودند ـ ماجراي كيش‌اورينتال، قرض‌الحسنه‌هاي اصفهان ، فرودگاه پيام و... همه مثال‌هايي است تا ببينيم كه خواسته يا ‌ناخواسته! مردم و مسئولان را در جدولي با فاصله طبقاتي بسيار، قرار داده‌‌ايم و نتيجه‌اش، چنان شده است که ذکر آن گذشت.

اميدوارم حال كه دم از عدالت زده مي‌شود و از مهرورزي سخن گفته مي‌شود، تيغ عدالت را بر گردن مردم و محرومين و سفره مهرورزي را براي نورچشمي‌ها اختصاص ندهيم. قانون وقتي نهادينه مي‌شود كه ابتدا براي قانونگذار و مجري قانون و قدرتمندان اعمال شود، نه اين‌كه ضعفا و عامه مردم را شامل شود و از مابهتران هر كدام با دستاويزي شگرف ، داراي مصونيت باشند.

منجمان از مرگ سیاست مداران میگویند

vakily — Tue, 21 Feb 2006 12:35:18 GMT

حسن الشارنی،منجم و معاون رییس اتحادیه پیشگویان،که پیش از این مرگ مشکوک یاسر عرفات و همچنین پرنس دایانا را پیش گویی کرده بود،اوایل سالجاری در مصاحبه با رویترزاعلام کرد:در سال 2006 شاهد چندین تغییر و تحول در جهان هستیم که مهمترین آن ترور جورج بوش به روشی مشابه کندی و مرگ پادشاه عربستان و شارون میباشد.همچنین صدام رییس جمهور مخلوع عراق پیش از محاکمه خواهد مرد و صدامی دیگر ظهور میکند.

آریل در 6 فوریه سال 1928 در یک خوانواده کشاورز و مهاجر در شمال تل آویو به دنیا آمد.در سال 1948 پس از مبارزه در گروه شبه نظامیان یهودی با استعمار انگلیس در جنگ رژیم صهیونیستی با کشور های عربی حضور یافت که در این جنگ به شدت زخمی شد و آثار آن تا تمام عمر همراه داشت به طوری که یکی از چشمانش را تا مرز نا بینایی پیش رفت.در سال 1953 ریاست واحد 101 نیروهای عملیات تلافی جویانه را برعهده گرفت و در همان سال 40 خانه را در کرانمه باختری منفجر و 69 نفر رابه کام مرگ فرستاد.در سال 1973 فرماندهی نیروهای رژیم صهیونیستی را در کانال سوئز بر عهده گرفت و به ارتش سوم مصر حمله کردو خود را به عنوان قهرمان جنگ تثبیت کرد و لی به شدت از ناحیه سر زخمی شد.

در دها های 70 و 80 واوایل دهه 90 مسئول ساخت شهرکهای یهودی شد.در سال 1982 به عنوان وزیر دفاع معماری حمله رژیم به لبنان را بر عهده گرفت. در28 سپتامبر سال 2000 هم دیدار معبد مونت رفت و بر ادعای خود در استقلال صحت گذاشت.

وی پس از جنایت روستای طنطوره در می سال 1948،در اکتبر همان سال در کشتار فلسطینیان به فرماندهی موشه دایان،46 فلسطینی را در مسجدی به نام دهمش جمع و مسجد را منفجر کرد و پس از آن دستور داد تا زنان را بصورت عریان در محله های یهودی راه برند و پس از آزاد نمودن آنها به سربازان دستور داد تا آنان را به رگبار ببندند.شارون در 16 سپتامبر سال 1982،صدها تن از پناهندگان فلسطینی را در 38 ساعت در صبرا و شتیلا به خاک و خون کشید.

یکی از پسرهای شارون در سن 12 سالگی به علت بازی با اساحه کمری پدرش کشته شد و این باعث دور ماندن برهه ای از زندگی وی از سیاست شد.

به نظر میرسد پیشگویی های وی در مورد شارون درست از آب در آمده اما بقیه......

ضمنا میتونید بهترین تیتر رو برای مرگ اریل شارون به اینجا بفرستید.

قسم حضرت عباس یا دم خروس

vakily — Thu, 16 Feb 2006 08:20:18 GMT

از قدیما این ضرب المثل مطرح بوده که قسم حضرت عباستو قبول کنیم یا دم خروسو.

جریان این ضرب المثل این که شخصی خروسی رو میدزده و میکنه زیر پیرهنش اما دم خروسه بیرون میمونه.وقتی ازش میپرسن میگه به حضرت عباس من بر نداشتم.

چند مدتی است که وقتی گند بچاب بچابهای آقازاده ها در اومد از بالا دستور رسید که به پرونده های مفاسد اقتصادی رسیدگی کنید.حاتفی ستادی تشکیل دادو مبارزه تن به تن رو شروع کرد.نیروی جمع کرد و به جنگ غول بی سر و پا یی رفت که به اندازه الوند بزرگ و به اندازه پشت گوش غیر دیدنی .به هر حال این جنگی بود که در نوع خودش بی نظیره.نقشه ای به اون دادند و راهی میدان شد.اما این سردار ما نقشه کارزار جنگ رو سر ته دستش گرفته بود و اشتباها از عقب سپاه حمله کرد.اول نوچه های امرا رو کشت و بعدش هم رفت سراغ ندیمان سران سپاه که واقعا تو جنگ هیچ نقشی نداشتند.

یکی دو ردیف که تار و مار کرد، خسته شد وایساد. نفسی کشید و دو باره راه افتاد اما غافل از اینکه خشت اولو اشتباه گذاشته بود.

تو این مملکت ما هر یکی دو هفته یه بار یدون از اون مهتر و یا نوچه ها رو به جرم فساد اقتصادی معرفی میکنن و فقط با اقدامی نمادین جلسه دادگاهی برگزار میکنن و متهم از خودش دفاع میکنه.نکته جالب توجه اینجاس که در اکثر دادگاه ها اعم از اورینتال کیش و فرودگاه پیام و غیره همواره متهمان ردیف اول میگن ما رو بازیهای سیاسی آقایون کشوند اینجا و اصل کاریها جای دیگن. نکته دیگم اینکه هیچ وقت حکم نهایی این متهمان بیان نمیشود.

اماآقایون غافل از اینکه خشت اول اشتباه گذاشته شده.خشتی که قوه قضاییه گذاشته تو خالی و از نوع آجر قذاقیه.قوه قضاییه که فعلا سر دم دار مبارزه با این فساد شده خودش مشکل داره.اما هیچ وقت و هیچ کس نمیاد بگه.(یه اصلی تو دعوا هست که میگه اگه دادو مشت اول رو تو بزنی بردی اما هیچ وقت خود زنی نکن چون جواب نمیده.)

پرونده هایی دارم که قاضی و یه آدم معمولی پیر و پدر 40،30 خانوارو در اوردن وبا یه مزایده ساختگی زمین و اموال ملت و بالا میکشیدن.حالا این آقای قاضی میخواد راجع به بقیه متهمان در دادگاه ها تصمیم بگیره.

خودمونیم. نمیدونم باید قسم حضرت عباس اینا که پرونده هارو معرفی و دادگاهی میکنن باور کنیم ویا فساد و گندهایی که خود قاضی ها و قوه قضاییه بالا میارند.

به هر حال صبح نزدیک است و قلندر بیدار.باید دید که کدوم دادگاهی باید تشکیل بشه تا به جرایم قضاتی که یه موقع خودشون قضاوت میکردن رسیدگی کنه.

دل ما ، دل دریاست ، دل طوفانی ابراست

vakily — Wed, 15 Feb 2006 09:42:18 GMT

خیلی حالم بده .خیلی بیشتر از اونی که فکرشو بتونید بکنید.

اونقدر حالم بده که۱۰ - ۱۵ روزه سراغ کامپیوترم نرفتم چه برسه به وبلاگا.

نمیدونم چرا. میدونم .نمیدونم، گیج میزنم .گیج از دست این همه نا رفیقی.نا رفیقی های دوستا،نارفیقی های زمونه.شاید بگید ای بابا رفیقش کجا بود که آدم سراغ نارفیقی روبگیره.هههههههی.

نمیدونم شما ها چه اخلاق و منشی دارید.ولی اگه آدم از اون دسته آدمایی که به قول معروف چایی نخورده پسر خاله میشن، باشه و با همه مثل صمیمی ترین دوستا برخورد کنه،با کوچکترین عکس العمل اشتباهی از طرف دوستا ناراحت میشه.اونم از طرف بهترین دوست.از طرف کسی که هرگز فکرشو نمیکردی اینجوری با آدم بکنه.این بی جنبگی کامله ولی...... نمیدونم هرکسی یه جوریه دیگه.میدونید چیه.آخه شماها نمیدونید.من آدم صبوریم و دوستایی که میشناسنم میدونند همیشه به همه پالس مثبت میدم.ولی الان خودم نیاز به یه گوش شنوا دارم که فقط حرفامو گوش کنه و یه منبع پر از یون مثبت.

از طرفی بدی بعضی از آدما اینکه وقتی ناراحت میشن از صورتشون میشه فهمید و وقتی اطرافیان میپرسند که چی شده نمیشه بهشون جواب داد و مجبوری با یه دروغ مصلحتی بهوش بگی حالم بده.

دیشب وقتی داشتم ولیعصر رو میرفتم پایین که برسم به مجمع تشخیص(تو این هاگیر واگیر هاشمی برنامه داشت.اونم ساعت 9 شب)،جفت جفت پسر دخترایی رو میدیدم که برای لاو ترکوندن دستاشون تو دست هم بود و پیاده راه میرفتن.جالب تر از همه اینکه یه سرباز با لباس سربازی دست دوسشو گرفته بود.وقتی یه همچین صحنه هایی رو میبینم نا خود آگاه دلم میگیره.قشنگه ولی من دلم میگیره.

نمیدونم ولی بهترین زمان حالم امروز صبح زیر بارون بود که زیر لب گریه کن گریه قشنگه،قمیشی رو میخوندم.تصور کنید بهترین حالتم بدترین حالتم در زمانهای قبل بود.چه شود.......

اما ماها دلام خیلی بزرگه.خیلی بزرگتر از اونی که یه همچین مشکلایی بتونن داغونشون کنن.امیدوارم بتونم از این مود بد بیرون بیام.

حسین تا ابد حسین است...

vakily — Sun, 05 Feb 2006 10:16:18 GMT

تا حالا شده یکی از اقوام ویا دوستانتون فوت کرده باشه.

دیدید که اطرافیان چه جوری زجه و ناله و فغان میکنند.خدای نکرده اگه با حادثه ای هم فوت کرده باشه که دیگه هیچ.آدم دلش میخاد خرخره مقصر رو بجوه.

بیاین یه فلاش بک بزنیم به حدودا 1366 سال پیش.

روزی از روزا، یه مردی تو این عالم به این بزرگی به دشتی رسید که میدونست تمام زندگیشو اینجا از دست میده ولی خودش زندگی تموم عالم میشه. میدونست تشنه جان میده ولی هرکی آب بخوره سلامی نثارش میکنه.میدونست بدنش خاک نمیشه ولی خاکش عرش خدا میشه. میدونست، ولی به اون خاک قدم گذاشت و .....

بیاین فقط یه کمی از اون حادثه رو پیش خودمون تصور کنیم.چشمامونو ببندیم و فقط در یک لحظه ببینیم که توی یه جنگ چه اتفاقاتی ممکنه بیفته.لفظ جنگ همیشه خون و کشتار و غم فراق رو به همراه داره.اما این جنگ با بقیه جنگا فرق میکنه.جنگ مد نظر مااز پیر مرد 75 ساله داره تا کودک 6 ماهه.

فقط برای یه لحظه خودمونو بزاریم جای امام حسین(ع)(البته بدور از تشبیه).تصور کنیم وقتی فرزندش داره میره جنگ و میدونه کشته میشه.میدونه در مقبل چشماش سر از تن اون جدا میکنن. اما فرستاد. برادر و پس از اون اولین فرزند،دومین پسر،برادر زاده ها،خواهر زاده ها و دونه دونه ی دوستان.

میدونست بعد از کشته شدن خودش هم، دختر سه سالش به اسارت میره. خواهرش،همسرش و فرزندانش به اسارت میرن وباید از ترس حمله وحشیان پای برهنه تو بیایون به هر سو بدوند.

میدونست اون نامردا حتی به بچه شش ماهش رحم نمیکنن وسر اونم بالای نیزه میزنن.اما رفت.رفت تا به همه عالم ثابت کنه که حسین، فقط حسینه و دومی نخواهد داشت.

چشمامونو باز کنیم،تصور کنیم فقط جنازه چندین پسر و برادر و برادر زاده ها و خواهر زاده ها و دوستانت کنارت باشه و همشون هم در دامن تو جان داده باشند.اما اگه در چنین حالتی خود آدم هم کشته بشه داغ کمتری میبینه.میدونید چی میخوام بگم.درسته حضرت زینب(ص).اون بود که حتی از امام حسین هم بیشتر داغ دید.اون بود که تا 40 روز بعد پیراهن خونی برادر رو از بدنش جدا نکرد و با همون پیرهن جان داد.اون بود که هر موقع سر از محمل بیرون میاورد سر برادر و پسر و برادر زاده ها رو به نیزه میدید.اون بود که ظهر عاشورا، یاد جمله پدر هنگام تفسیر اولین آیه سوره کهف افتاد و گریه کرد.

من به لگد کوب کردن اجساد و بریدن انگشتها وگوشواره کشیدن ها و...... کاری ندارم،فقط تصور کنیم 72 نفر از خانواده و دوستان کنار آدم شهید شدن،فکر میکنید چه حالی داره.

بیاین برگردیم به اون زمانی که تعدادی ازدوستان و همکارانمون در سانحه هایی جان دادند من یکی واقعا حال خودمو نمیدونستم.اونا دوستان و همکارانم بودند نه برادر و پسر و.......

یا حسین(ع)میدونی اگه یه ذرم شیطونی میکنیم ولی دلمون باتو وتا آخرش باهات هستیم.پس هیچ وقت گره این دل و اون زلفای پریشون خودتو،باز نکن.بزار ما ریزه خورت باشیم.

از بی مطلبی.....منم آره.

vakily — Mon, 30 Jan 2006 12:48:58 GMT

امروز روز نسبتا خوبی برام بود.

صبح که از خواب پاشدم ساعت 6 صبح بعد از نماز صبح رفتم استخر.ساعت 30/8 رسیدم نیاوران،ساختمان مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت.خبر نگارا رو تو راه نمیدادند.به هر ضرب و زوری که بود یواشکی ضبطم رو بردم گذاشتم تو و بعد از صحبتهای حسن روحانی اوردمش بیرون.بقیه خبرنگارام که هیچی.

خلاصه وقتی رسیدم خبرگزاری یا به قول همکارا،مدرسه،اکوان خیلی ذوق زده زنگ زد بهم که میدونی چی شده ؟منم از همه جا بیخبر چون میدونستم رفته برنامه دولت گفتم:حتما دیگه از این به بعد سفرهای رییس جمهور میبرنمون.گفت: نه با با.احمدی نژاد وبلاگ منو خونده و به پاریاب گفته از این خانوم اکوان آدرس اون پیرمرد رو که عکسای منو میفروخته بگیرید.راستشو بخواید بروی ثمانه نیا وردم ولی اصلا حال نکردم.حال اصلیو وقتی کردم که یکی از بچه ها و رفقای قدیمی باشگاه بهم زنگ زد و گپی زدیم و چاق سلامتی کردیم.

هیییییی .به جون خودم اصلا دوس ندارم وبلاگمو دفتر خاطرات کنم ولی هم دلم گرفته و دوس دارم بنویسم وهم به بیمطلبی مظمن دچار شدم.

اندر حاشیه سفر به قم

vakily — Sat, 28 Jan 2006 10:52:18 GMT

چهار شنبه شب وقتی فهمیدم از کاروان خبرنگارای اعزامی از طرف مجمع به قم جا موندم،فقط وقت کردم یه سر برم خونه و لباسا و ضبطم رو وردارم و بعد هم رفتم ترمینال و سوار تاکسی شدم و رفتم محل اسکان خبرنگارا.البته نمیشد اسم اونجارو محل اقامت گذاشت چون داخل خوابگاه طلاب خارجی حوزه علمیه، اونم داخل اتاق قبلی افغانیها بودیم.حمام که نداشت،دستشوی هاش هم مشترک بود اونم بدون مایه دسشویی.......

خلاصه در جریان سفروقتی خستگیم به حد اعلاء رسید که در حاشیه خروج هاشمی رفسنجانی از حرم حضرت معصومه که غرق شده بود یه دختر هفت،هشت ساله کوچولو جلو اومد و با دستای خشک شده کوچولوش نامه ای به هاشمی داد.نامه رو محافظ حاجی که یه دوست خیلی خوب برای من شده به نام (م_ز )گرفت.سوار ماشین که شدیم نامه رو گرفتم خوندم.حالم گرفته شد.نامه روی یه صفحه کاغذ دفترمشق که با دست بریده شده بود با مداد سیاه و با اعراب نوشته شده بود.پیدا بود که تازه نوشتنو یاد گرفته و هرجوری که خودش میتونسته بخونه اعراب و حرکات رو گذاشته .متن نامه اون دختر کوچولوی قمی اینه:

به نام خدا

سلام آقای رفسنجانی من خیلی دلم برای شما تنگ شده است*من همیشه برای سلامتی شما دعا میکنم.امیدوارم همیشه سلامت و خوشحال باشید*

بابای من پاهاش درد میکنه و شما برایش دعا کنید*آقای رفسنجانی من از شما میخواهم چون در نزدیکی عید به قم آمده ایدلطفا میخواهم به من عیدی بدهید چون میخواهم برای خودم و بابام ومامانم لباس بخرم.(همین جوری ستاره داشت)

از طرف فاطمه

آدرس: قم-30 متری کلهری- کوچه 13- باهنر 10- پلاک 34

اگه یه ذره فکر کنیم میفهمیم این مشکلی نیست که یه دختر بچه 8 ساله توی خونه باهاش درگیر باشه.مشکلی که اونقدر فکرشو مشغول کرده که تصمیم میگیره برای حل اون نامه ای به هاشمی بنویسه و هرجوری شده به اون برسونه. توی این سن وسال هم سن وسالهای اون یا با عروسکاشون بازی میکنن و یا خودشون برای بابا شون لوس میکنن تا یه اسباب بازی براشون بخره.

ای کاش میتونستم به امثال این دختر بچه کمک کنم تا تو این سن بچگیشو بکنه.

به هر حال یه حاشیه دیگم اینکه وقتی هاشمی رفته بود بازدید ساختمانهای طلاب که توسط نماینده آقای سیستانی در قم ساخته شده بود،حفاظت درب ورودی را بسته بود.یکی از حاجی ها محکم میزد به در و وقتی اومد تو،یکی از محافظا گفت حاج آقا بفرمایید از اون طرف برید.گفت نمیخوام. میخوام از اینجا برم،هر خری که میخواد اومده باشه به من چه.

(به جون خودم فکر کنم هاشمی این جمله رو شنید).

راسی وقتی هاشمی از پیش ایت الله جوادی آملی اومد بیرون گفت سی دی من رو همه جا پر نکنید.

تا سفر بعدی.......